KREDIETUNIE

Rondbrief
Augustus 2011

KREDIETUNIE
Terug naar af, of op naar de toekomst?

Het opzetten van een KredietUnie lijkt een heuse sprong in het verleden, althans zo wordt er oppervlakkig naar gekeken. Een KredietUnie is dan als het ware een ‘retro Boerenleenbank’. Oubolliger kan bijna niet! Wat is het geval? De oorspronkelijke Boerenleenbanken en ook de Spaarbanken baseerden hun activiteiten aanvankelijk puur op sparen en lenen. Heel eenvoudig. Dat was niet moeilijk. Er was sociale controle en er waren opvallend weinig ongelukken in de kredietverlening. Als iemand het moeilijk had, werd naarstig en in onderling overleg naar een oplossing gezocht. Maar als tegenwoordig een klant van een bank in de problemen komt, gaat er in de bankcomputer een lampje branden en voor je het weet zit de kredietnemer bij de afdeling dubieuze debiteuren met alle gevolgen van dien.

Het is duidelijk dat de menselijke factor door het overmatig gebruik van de computer en door de tijdgeest, die slechts nog in virtuele termen kan denken, weggedrukt is in het huidige bancaire circuit. Gelukkig is er een duidelijke tegenstroom die weerstand biedt aan deze ont-menselijking waardoor de menselijke factor ‘vergeten wordt’. Klanten zijn dossiernummers op een scherm geworden. Het succes van het mikrokrediet is een van de tekenen die wijzen op een kentering. De toekomst ligt overduidelijk in het opnieuw introduceren van een menselijke maat in het bankvak. Waar de meeste banken nog dromen van eindeloze groei en van globalisering is er ook de roep aan de basis om daarmee te stoppen en tevreden te zijn met een eenvoudige dienstverlening aan de klanten en niet omgekeerd. Dit is wat we met een KredietUnie proberen te bereiken.

Neem bijvoorbeeld het kleinbedrijf. Het is algemeen bekend dat het kleinbedrijf sinds de bankencrisis van 2007/2008 stiefmoederlijk wordt behandeld door het bancaire systeem. De banken zelf zullen dit officieel ontkennen maar een analyse van de cijfers toont dit duidelijk aan. De overheid doet wat ze kan maar de banken werken niet echt mee. Zij hebben besloten dat kredietverlening aan het kleinbedrijf verliesgevend is en te veel risico’s oplevert. Dus is en blijft de kraan dicht. De oplossing is eenvoudig: een eigen, sector gebonden kredietkas oprichten, zoals vroeger de Boerenleenbanken dat ook waren samen met de Spaarbanken. Uitsluitend sparen en lenen dus in een co-operatieve (bank)vereniging. Coaching is verplicht bij het afsluiten van een lening. Coaches worden geleverd vanuit de sparende leden als vrijwilligers. Dit, in het kort, is de essentie van een KredietUnie. Het systeem van KredietUnies is welbekend in de V.S., in Ierland en in andere delen van de wereld.

Als de Bank ons in de steek laat, dan doen we het toch gewoon zelf? Als we bereid zijn om geld in een gemeenschappelijke kas te storten, die eigendom blijft van degenen die daar geld in hebben gestopt en als we dan met z’n allen bepalen aan wie we dat geld en tegen welke voorwaarden gaan uitlenen, dan hebben we voor deze vorm van kredietverlening  geen banken meer nodig!

 

Paul van Oyen

www.pvanoyen.nl

Augustus 2011

 

Rondbrief Februari 2011

Een fluit is leeg van binnen

Er is het verhaal van Krishna en zijn vrouwelijk evenbeeld Radha. Op een dag vroeg Radha hoe het toch mogelijk was dat een stuk hout de grote eer te beurt viel om de adem van Krishna om te zetten in de klanken van een fluit. Krishna keek haar aan en met een zweem van een glimlach op zijn gezicht antwoordde hij: “leegmaken”. En zo is het ook, want een fluit is in feite een holle (houten) pijp waar al het binnenwerk is uitgehaald. In de pijp zelf zijn enige gaten geboord waardoor de lucht die door de pijp wordt geblazen tot leven komt.

De symboliek van dit antwoord is dat wie heel dicht bij de Heer wil komen zich van binnen leeg zal moeten maken om de levensadem van de Heer door heel zijn systeem heen mee te laten vibreren zodat die adem in een betoverende klank hoorbaar naar buiten treedt. Dit leeg worden is hetzelfde als het persoonlijke op te laten gaan in het universele zodat er geen ‘privé-wereld’ overblijft. Deze mens krijgt een universele uitstraling. Jezus zei tegen een rijke jongeling hetzelfde. De jongen vroeg de meester ‘wat de juiste weg is om het eeuwige leven te hebben”[1]? Allereerst geeft Jezus het standaard antwoord van de Joodse traditie en dat is dat hij zich aan de ‘geboden’ moet houden. Maar de jongen was niet tevreden met dat antwoord en vroeg door. En Jezus antwoordde: ‘als je als mens compleet wilt zijn, ga dan heen, verkoop je bezit en geef de opbrengst aan de armen, dan zul je een schat hebben in de hemel. Kom dan terug en volg mij’. Dit is de radicale, compromisloze vorm van leegmaken die is voorbehouden aan de bedelmonnik of de sannyasin in de Vedische traditie. Deze vorm van leegmaken is een hoge sport op de ladder van menselijke ontwikkeling. Wie dit werkelijk doet, van binnenuit en niet als formeel vereiste, is rijp om de binnenste cirkel van de mensheid binnen te gaan en wordt ‘een kenner van het Zelf’. Zelfkennis en geen (geestelijke) bagage meetorsen zijn onontbeerlijk voor wie dichtbij het Zelf wil komen om er uiteindelijk geheel in op te gaan.

Paul van Oyen

---

[1] Mt XX,16-29

Rondbrief Januari 2011

De weg naar binnen is een keuze

De wereld draait door op basis van de tegengesteldheid van twee polen. Wanneer deze zich in een draaiende beweging begeven ontstaat er een derde kracht die ons motivatie geeft. Sommigen noemen deze energiestroom bij de mens de ‘slangenenergie’ of kundalini. Wij raken voortdurend gemotiveerd om tegengestelden te overbruggen zoals het verlangen om een tekort om te zetten in overvloed, pijn in plezier, duisternis in licht. Remmen en gas geven tegelijkertijd gaat niet, dat weten we allemaal. Vermageren en veel eten brengt eindeloze frustratie. Motivatie vraagt om het maken van keuzes en naarmate een keuze stabieler wordt en overgaat in een vast besluit, zullen de gevolgen er naar zijn. Zo’n vast besluit is altijd gebaseerd op een standpunt dat wordt ingenomen. Het Frans/Engelse woord renunciation of ‘afstand doen’ betekent letterlijk ‘opnieuw benoemen’.

Innerlijke ontwikkeling heeft veel te maken met het vermogen om de dingen in een nieuw licht te bezien, opnieuw te benoemen, en daar langzamerhand aan te wennen. Neem bijvoorbeeld onze niet-zo-prettige-eigenschap om overal kritiek op te hebben en mensen te bekritiseren en pijn te doen. Het kost ons geen enkele eurocent méér om te kiezen voor de andere kant en mensen altijd vriendelijk, zachtmoedig en minzaam te bejegenen. Ook als er alle reden is voor kritiek en voor afwijzing is het heel goed mogelijk dit op een vriendelijke en zachtmoedige maar tegelijkertijd resolute wijze te doen. Altijd vriendelijk en minzaam blijven, in alle omstandigheden, is een wijze en universele raad die ons vanaf de allervroegste tijden van generatie op generatie wordt doorgegeven. Als we gewend zijn te liegen en de dingen naar onze hand te zetten zouden we ervoor kunnen kiezen dit niet te doen en vanuit realisme de waarheid te spreken. Als we gaan inzien dat ons hele bestaan maar van zeer tijdelijke en wisselvallige aard is, zullen we gaan leren meer op zoek te gaan naar die aspecten die minder tijdelijk zijn en minder wisselvallig. Met deze speurtocht naar het minder tijdelijke en minder wisselvallige begint iedere reis naar binnen, naar innerlijke verbondenheid. Die reis is de weg naar zelfkennis en is een reis van een tijdelijk en uiterst relatief bestaan naar datgene wat niet tijdelijk is maar eeuwig en altijd is.

Paul van Oyen

Rondbrief December

Universaliteit
Er leiden vele wegen ‘naar Rome’. In feite net zoveel wegen als er mensen zijn. Ieder mens draagt zijn eigen goddelijke oorsprong en afkomst in zich. Alle mensen zijn erfgenaam van hetzelfde ouderpaar. Dat ouderpaar kan worden beschouwd als Vader – Moeder, als Shiva-Shakti in de Indiase mythologie, als Isis – Osiris bij de Egyptenaren en zo zijn er vele voorbeelden. In het Westen kenden we een oertraditie met de Moederkant van de schepping in de vorm van de Magna Mater of de Grote Moeder. De latere Joods-Christelijke beschaving eert de Vader als Goddelijke oorsprong en als schepper. Zo kent elke plaats en tijd zijn eigen vormgeving.

De mens zelf is goddelijk en onsterfelijk en iedere menselijke ziel heeft haar eigen missie of functie in het leven te volbrengen. Als één leven niet genoeg is, kunnen er oneindig veel levens op volgen want tijd is een oneindig begrip. Het is bekend dat het kleinere nimmer het grotere kan omvatten of begrijpen. Dat geeft maar frustratie. Begrip rijst juist op wanneer het kleinere opgaat in het grotere. Om uit te groeien zal onze geest zich open stellen voor een ruime wereld. Dit is de basis voor ruimhartigheid, voor vrijheid en vrijgevigheid.

Een universele religie zal alomvattend zijn en zal alle religies en overtuigingen omvatten. Dat kan als die religie de ziel rechtstreeks terugvoert tot Datgene waarin we allen één zijn. Met Kerstmis gedenken we hoe dat Ene telkens opnieuw geboren wordt in weer een kans om tot de waarheid zelf – de werkelijkheid – te komen. Wij zijn allemaal kinderen van het licht. Ogen gaan stralen in verbondenheid met dat licht. Dat maakt kerstmis al sinds de oertijd een moment waarin wij ons ergens diep verbonden weten.

Een stralend kerstfeest!

Paul van Oyen

Rondbrief November

God is overal

Sinds jaar en dag zegt de Indiase mondelinge traditie ons dat Jezus zijn opleiding in India en in Tibet heeft gehad. Het Evangelie van Issa geeft de vertaling van een Tibetaans manuscript dat in 1887 werd gevonden in een Tibetaans Boeddhistisch klooster in Ladakh, het Tibetaanse deel van India. Dit boek werd, met bijlagen en commentaar, onlangs uitgegeven door Conversion Productions (www.evangelievanissa.nl). De betekenis van deze belangrijke vondst is dat de Vedische traditie, het Boeddhisme en de boodschap van Jezus Christus heel dicht bij elkaar staan, zoals overigens veel onderzoekers al hebben aangetoond zelfs zonder weet te hebben van deze vondst en deze informatie.

Dat deze informatie nu pas bekendheid begint te krijgen, heeft ongetwijfeld te maken met de tijdgeest van vandaag die rijp is om eeuwenlange vooroordelen en vastliggende dogma’s nader te onderzoeken en, als het moet, aan de kaak te stellen. Geen speurtocht is attractiever voor de zoekende mens dan de speurtocht naar het licht dat ons dichter bij onszelf brengt, bij onze goddelijke oorsprong. Geen speurtocht heeft door alle millennia heen meer inspanning gevraagd dan de speurtocht naar de aard en oorsprong van de menselijke ziel en de bezieling die daarbij hoort. De mens heeft altijd geprobeerd voorbij de horizon te kijken, voorbij de schone schijn van oppervlakkigheid om zich daardoor te ontwikkelen. Dit gaat met vallen en opstaan en in golfbewegingen. Soms zijn de perioden heel lang. Ontwikkeling is af te meten aan de mate van kennis en begrip die beschikbaar zijn over toekomst en doel van het menselijke bestaan. Godsdiensten zullen altijd naar vorm en inhoud van elkaar verschillen. Dit gegeven is onderdeel van de rijkdom aan menselijke diversiviteit. Het zou dwaas zijn te verlangen dat iedereen zich conformeert naar één vorm, naar één enkel pad om tot zichzelf te komen. Uiteindelijk zijn er net zoveel paden die tot jezelf leiden als er mensen zijn. Zoals iedere mens innerlijk verschilt van de ander en zijn eigen persoonlijkheid bij zich draagt zo verschillen de religies en spirituele bewegingen ook van elkaar en hebben hun eigenheid. Maar tevens geldt dat we allen één groot gezin zijn en met elkaar verbonden zijn zoals religies ook met elkaar verbonden zijn in het zoeken naar de vervulling van de ziel en naar haar relatie met zichzelf, met God. Godsdiensten zijn levende organismen met hun eigen ziel en bezieling. Zij zijn heilig zoals de menselijke ziel ook heilig is.

Verschillen en verscheidenheid zijn nodig om ieder het zijne te kunnen geven. Het is onzinnig naar de verschillen te staren in de hoop dat ze zullen verdwijnen. Het is echter heel zinnig om de verschillen te aanvaarden zoals broers en zusters sterk van elkaar kunnen verschillen maar elkaar binnen het gezin aanvaarden. Aanvaarding binnen de eenheid van het gezin dat mensheid heet, is het wachtwoord van onze tijdgeest. Dat gaat veel verder dan tolerantie want tolerantie betekent dat het we met elkaar eens zijn dat we het oneens zijn en het daarbij laten. Aanvaarding is dat men elkaar aanvaardt zoals man en vrouw elkaar kunnen aanvaarden in liefde. God is overal en kan overal vereerd worden. Niemand heeft een monopolie omdat juist God – het Ene – overal is. Een groet van welkom voor alle zieners en profeten uit het verleden, een groet van dankbaarheid voor de helderheid van levende kennis die in het eeuwige Nú oprijst en een groet van hoop en vertrouwen in allen die nog komen zullen in de toekomst.

Paul G. van Oyen

Rondbrief October 2010

Vergeving werkt II

Een groothertog ging in de leer bij een wijze die hem alles uitlegde over de werkelijkheid van het Ene en hoe alle verschillen als een illusie zijn. De hertog nam de les ter harte en ging terug naar zijn paleis en spoedde zich naar de groothertogin. Hij was nu overtuigd van het idee dat er geen verschillen zijn en dus ook geen onderscheid tussen wat dan ook. Alles is hetzelfde. Oud en jong, mooi en lelijk: het maakt geen verschil we zijn allemaal een uiting van die ene, goddelijke, vonk. Hij zei: ‘ik heb zojuist geleerd dat alleen het Ene telt en dat alle verschillen slechts een illusie zijn, als een droom. Dus kies ik van nu af aan voor jouw jonge hofdame en jij kunt op je gemak ergens anders gaan wonen. De hertogin was stomverbaasd en liep onmiddellijk naar de wijze die de raadgever van de hertog was geweest. Zij legde de situatie uit en vroeg hem of dit de bedoeling was geweest van zijn raad. Hij antwoordde dat hij graag de lunch zou gebruiken ten paleize en dat de hertogin er dan voor moest zorgen dat naast het hoofdgerecht ook een schaal met koeienvlaaien werd geserveerd. Toen iedereen aan tafel zat en de hertog zag wat er op tafel stond, werd hij heel boos en vroeg om uitleg………

PRIJSVRAAG: wie geeft de uitleg? Stuur je verhaal naar info@conversion.nl voor 15 november 2011. De winnaar ontvangt een boek naar keuze uit de collectie van Conversion Productions!

Paul van Oyen

Volgende maand wordt de uitleg van de winnaar gepubliceerd samen met de uitleg van het oorspronkelijke verhaal.

De winnaar van de uitleg van de Rondbrief van vorige maand is HENK ZEILSTRA. Zijn versie staat in de tekst van de Rondbrief voor September op deze site.

Rondbrief September 2010

Vergeving werkt

Een priester, die in een stad woonde, vulde zijn dag met mediteren, bidden, studie en met zijn priesterlijke functies. Maar dat was niet alles. Want aan de overkant van de straat woonde een fameuze prostituee die er met haar assistentes een goed bezocht bordeel runde. Voortdurend liepen ijverige klanten af en aan. De priester kreeg innerlijk steeds meer last van de verwijten die hij de dame maakte vanwege haar – in zijn ogen – zondig gedrag. Op een dag ging hij naar haar toe en waarschuwde haar voor het hellevuur dat haar bij de dood stond te wachten. De vrouw schrok ervan en met een oprechte houding van spijt en tot inkeer gekomen, bad zij God om vergeving. Maar omdat prostitutie haar beroep was, viel het haar niet gemakkelijk om van beroep te veranderen. Iedere keer dat zij een klant ontving, was zij zich bewust van haar penibele situatie en zij bleef God om vergeving vragen. De priester kon echter alleen maar de stroom van klanten opmerken die bij zijn overbuurvrouw op bezoek bleven komen. Hij raakte erdoor steeds meer in de war.
Henk Zeilstra zegt (winnaar van de prijsvraag voor September): Hij kon niet meer wachten en besloot om direkt een bezoek bij haar af te leggen. Dit terwijl zij klanten ontving. Hij kwam binnen en i.p.v. een seksorgie te verwachten ervaarde hij een serene rust in haar huis. Hij ging op zoek naar haar kamer en merkte dat zij samen met haar klanten in stilte zat. Een grote schaamte kwam bij hem op. Hoe had hij haar zo kunnen veroordelen?. Hij ging bij haar zitten en ging ook in meditatie. In het veld van rust en stilte kwamen de demonen in zijn hoofd op. Hij deed de grote ontdekking dat de demonen en/of kwaad niet bij de ander zit. Maar dat deze in zijn eigen gedachten zit en dat dit met oordelen en veroordelen heeft te maken. Toen begreep hij de woorden van Christus. Vanaf dat moment las hij de bijbel anders. De hemel maar ook de ervaring van hel bevindt zich in mij. Het koninkrijk Gods is in mij maar ook bij de ander.

Oorspronkelijke tekst:
Het priesterschap staat ervoor om mensen de instrumenten aan te reiken (zoals rituelen) om tot inkeer te komen en het innerlijk boven het uiterlijk te stellen. Dat zal nooit werken als je het gekozen pad van een ander afwijst.

De vrouw stelde haar innerlijke wereld boven de uiterlijke en nam genoegen met wat mogelijk was in haar omstandigheden. Alle verandering begint immers met de wil om te veranderen en met het aanvaarden van de mogelijkheden zoals ze zijn. Meestal denken we dat verandering inhoudt dat we ergens anders heen gaan. Durven te blijven waar je bent in volle aandacht en echt aanwezig zijn werkt.
Paul G. van Oyen

Rondbrief Augustus 2010

Jezus was een yogi

Een Indiase swami[1] leefde twaalf jaar lang als kluizenaar en legde zich toe op de hogere regionen van yoga  en spirituele disciplines. Tenslotte had hij het vermogen om over water te lopen en hij liep trots naar de overkant. Hij was heel blij met dit bijzondere resultaat en spoedde zich naar zijn yoga-leermeester om hem dit te melden. De leermeester liet zich echter niet van de wijs brengen en antwoordde vermanend: ‘foei, mijn beste, is dat nu het resultaat van twaalf jaar inspanning? Weet je dan niet dat wat je hebt aangeleerd niet meer waard is dan een stuiver? Wat je door jarenlange inspanning tot stand hebt gebracht, bereikt een ander door de veerman een stuiver te betalen’.

Krishna, Jezus, Shankara en vele andere bijzondere mensen deden en doen tot op de dag van vandaag ‘wonderen’. Wonderen zijn een natuurlijke uitdrukking van wat er kan gebeuren als je met onwrikbaar geloof en zelfvertrouwen een situatie tegemoet treedt. De relativiteit van ‘wonderen’ is welbekend. Met heel veel discipline en inspanning kun je bijna iedereen verrassen met het trucje dat je geleerd hebt. Wonderen hebben pas betekenis als zij het gevolg zijn van innerlijke verbondenheid. Innerlijke verbondenheid is een vorm van zelfvertrouwen. Zelfvertrouwen is niets anders dan geloof in jezelf. Door eeuwenlange strakke kerkelijke richtlijnen heeft het woord geloof betekenis verloren. Zelfvertrouwen is ervoor in de plaats gekomen.

Een yogi is een toonbeeld van innerlijke verbondenheid.
Jezus was een echte yogi.

Paul G. van Oyen

Een ‘avond met Issa’.

Beleef het wonderlijke verhaal van de vondst van een tekst over het leven van Jezus in India en in Tibet en speur mee naar meer informatie.

Donderdag 23 september 19:00 – 21:30 uur ABNAMRO Dialogues House, Amsterdam Z.O.
Donderdag 7 oktober 19:00 – 21:30 uur De latijnse school, Deventer

Amsterdam: toegang gratis met dank aan het Dialogues House

Deventer: Toegang aan de zaal:  € 15,00 pp, Bij aanmelding per e-mail en vooruitbetaling: € 12,50 pp, twee kaartjes: € 20,00.

SCHRIJF IN!: mail naar info@conversion.nl. Vermeld de adresgegevens en het aantal personen.  BESTEL HET BOEK!:  Het evangelie van Issa voor € 20,00 per exemplaar. Bestel hier en ontvang het direct op het aangegeven adres.

Meer op: www.evangelievanissa.nl

---

[1] Een swami is een spiritueel gevorderde die zich uitsluitend richt op de innerlijke verbinding met het goddelijke en op de eenwording met het universele of Brahman (God).

Rondbrief Juli 2010

Jezus hield van vrouwen

Een van de recente grote maatschappelijke verworvenheden is vrouwenparticipatie. Dat dit nog niet overal is doorgedrongen blijkt wel als we in de media lezen dat het Vaticaan de vrouw als priester als een misdaad beschouwt. Vanaf het vroegste ontstaan van de kerk als organisatie hebben de kerkelijke leiders zich tot het uiterste ingespannen om de rol van de vrouw binnen de kerkgemeenschap te marginaliseren. Dit was een hele klus die meer dan driehonderd jaar in beslag nam. Jezus zelf had immers het duidelijke voorbeeld gegeven dat hij de aanwezigheid van vrouwen om zich heen zeer op prijs stelde en dat hij geen onderscheid maakte tussen mannelijke en vrouwelijke rollen binnen de organisatie die zich om hem heen begon te vormen. Niet voor niets werd Maria Magdalena als de ‘apostel der apostelen’ beschouwd. Zij stond Jezus het meest nabij, lezen we in het Evangelie van Philippus. Toch blijft het Vaticaan vasthouden aan de onhoudbare stelling dat Jezus zich uitsluitend met mannelijke discipelen omringde. De twaalf discipelen van Jezus hebben een belangrijke symbolische waarde die verwijst naar de twaalf stammen van Israël maar onder zijn meest intieme leerlingen behoorden naast Maria Magdalena ook Salome, Martha en haar zuster Mirjam. Nog andere vooraanstaande vrouwen, waaronder zijn moeder, behoorden tot zijn belangrijke volgelingen.

Jezus brak nadrukkelijk met de Joodse en Esseense traditie en stelde er een universeel en alomvattend standpunt voor in de plaats. Hij maakte geen onderscheid tussen mannen en vrouwen en gaf, keer op keer, alle ruimte aan vrouwen en trad hen met alle respect tegemoet. De Bijbel is in de eerste vier eeuwen van onze jaartelling zodanig gemanipuleerd en ‘herschreven’ dat zij nauwelijks nog een betrouwbare bron voor historische informatie is. Ieder beroep op historische informatie uit de Bijbel is – op zijn zachtst gezegd – omstreden. Gelukkig zijn er vele andere geschriften die de rol van de vrouw rond de prediking van Jezus Christus duidelijk aangeven en invullen. Het Evangelie van Maria Magdalena uit de Nag Hammadi bibliotheek is er een van alsmede de ‘Pistis Sofia’ en het reeds genoemde Evangelie van Philippus. Sinds het jaar 1887 is er een nieuw document uit het Indiase deel van Tibet bijgekomen. Het staat bekend als het Evangelie van Issa (www.evangelievanissa.nl). In dit document staat een prachtige preek van Jezus zelf over de bijzondere positie van de vrouw als moeder van de toekomst. Hij zegt ondermeer:

Eerbiedig de vrouw, want zij is de moeder van het universum; alle waarheid van de goddelijke schepping is in haar aanwezig.

Zij is de grondslag van alles wat goed en schoon is zoals zij ook de kiem in zich draagt van leven en dood. Het hele bestaan van de mens is van haar afhankelijk, want zij is zijn natuurlijke en morele steun bij alles wat hij doet. …..Evenzo geldt: heb jullie vrouwen lief en respecteer hen, want zij zijn de moeders van morgen en daarna de grootmoeders van een hele natie.….Bescherm je vrouw opdat zij jou en jouw hele gezin kan beschermen. Alles wat je voor je vrouw doet, voor je moeder, voor een weduwe of voor een andere vrouw die in moeilijkheden verkeert, doe je voor God.

Het is treurig dat niets van deze woorden is terug te vinden in de meer dan achttienhonderd jaar oude kerkelijke dogmatiek die buitengewoon vrouwonvriendelijk is. Petrus zelf was er overigens een grote exponent van. Laten we bidden en hopen dat de kerkelijke autoriteiten binnenkort tot inkeer zullen komen.

Paul G. van Oyen

Rondbrief Juni 2010

Een put slaan

Iemand besloot naar water te zoeken en een put te slaan. Een kennis gaf hem de raad op een bepaalde plek te graven en dat deed hij. Toen hij 5 meter diep had gegraven en er nog geen water kwam, kreeg hij er genoeg van en stopte. Iemand anders raadde hem aan op een andere plek te beginnen die veel beter was. Dus ging de waterzoeker naar die plek en sloeg een gat van 10 meter diep zonder resultaat. Weer iemand anders kwam langs en zei tegen hem dat hij een veel betere plek wist en nam de man mee om daar te graven. Nu groef hij een gat van wel 15 meter diep en nog steeds kwam er geen water. Een vierde man kwam langs en moest hard lachen om de futiele pogingen van de waterzoeker. Hij overtuigde hem dat hij het nog weer elders moest proberen en nam hem mee. Als hij daar begon met graven zou het water vrijwel onmiddellijk naar boven borrelen. De verleiding was te groot en dus probeerde onze zoeker het nog eens. Nu groef hij wel 20 meter diep en nog steeds was er geen water. Nu gaf hij alle verdere pogingen op, want hij had uiteindelijk wel 50 meter diep gegraven. Als hij echter het geduld en het doorzettingsvermogen had gehad om de helft van die 50 meter op één plek te graven, zou hij zeker succes hebben gehad.

Zo zappen we heupwiegend en heel gelukkig maar soms ook ongelukkig door het leven. We komen tekort aan diepgang en worden een speelbal van de wind omdat we ons niet bij onze eigen leest houden. Werkelijk succes is geen toevalstreffer maar het resultaat van hard werken en doorzetten.

Heel herkenbaar is dat we ons te gemakkelijk laten afleiden om eindeloos ‘opnieuw te beginnen’. Het kenmerk van toewijding en van zorg is om dat niet te doen en bij het ene te blijven want alleen het Ene telt. Het Ene is alomvattend, is het Al zelf. Er is niets anders dan het Ene, dan het Al. Het Al is wat altijd is. Zelfs het Heelal komt uit het Al voort. Dualiteit en polariteit zijn een illusie. Zij geven ons de wereld van verschijnselen, het heelal. Er is alleen het ene Zelf, het Al. Dat Al is van ons allemaal. Er is niets anders.

Paul van Oyen